Google DeepMind Ajanları Eski RSA Şifrelemesinde İki Açık Buldu: 1.600 Kat Daha Hızlı Saldırı
Yazar: KOZBA
İçindekiler
Google DeepMind, 6 Kasım 2026'da iki teknik çalışma yayınlayarak yapay zeka ajanlarının kriptografi alanında ne kadar hızlı ilerleyebildiğini gösterdi. İnsan denetimi altında çalışan ajanlar, artık kullanılmayan 1024 bit RSA sistemlerinde iki ayrı zayıflık tespit etti. Şirket, modern protokollerin neredeyse tamamının 2048 bit ve üzeri anahtar kullandığını ve bu sonuçlardan etkilenmediğini özellikle vurguluyor.
İki ayrı zayıflık, tek mesaj
DeepMind'ın Bilim ekibi, çalışmayı kriptografi dünyasından Nadia Heninger (UC San Diego ve Inria) ve Emmanuel Thomé (Inria) ile birlikte yürüttü. Sonuçları duyuran isim ise DeepMind Bilimden Sorumlu Başkan Yardımcısı Pushmeet Kohli oldu. Kohli'nin açıklamasına göre ekip, iki önemli kriptografik ilerlemeyi sadece birkaç hafta içinde elde etti.
Buradaki asıl haber, bulunan açıkların kendisinden çok hızı: Normalde yıllar alan akademik ilerlemelerin ajan destekli bir iş akışıyla haftalara inmesi, "kriptografik zorluk sabittir" varsayımını tartışmaya açıyor.
Birinci bulgu: imza dolgusu yarıdan sonra korumuyor
RSA dijital imzalarında, imzalanacak verinin önüne yapılandırılmış ek veri eklenir. Buna dolgu (padding) denir ve amacı taklit imzaları engellemektir. Ajanlar, saldırganın imzalanan bloğun yaklaşık yarısını veya daha fazlasını kontrol edebildiği senaryoda bu dolgunun anlamlı bir koruma sağlamadığını gösterdi.
Bu koşullar altında sahte imza üretmek, dolgusuz bir sisteme saldırmakla neredeyse aynı zorluğa iniyor. Pratikte bu, bir donanım güvenlik modülüne ya da imzalama servisine istediği veriyi imzalatabilen bir saldırganın işini ciddi biçimde kolaylaştırıyor.
İkinci bulgu: aynı boyuttaki anahtarları toplu kırma maliyeti düşüyor
İkinci çalışma teorik. RSA'da anahtarlar genelde aynı bit uzunluğunu paylaşır; yani bir kurumdaki binlerce anahtar 1024 bit olabilir. Ekip, tek bir büyük ön hesaplamadan sonra her ek anahtarı çözmenin ortalama maliyetini yaklaşık 30 kat düşüren yeni bir algoritma tanımladı.
DeepMind, bu yaklaşımın önceki en iyi yönteme göre 1024 bit anahtarlar için kabaca 1.600 kat iyileşme sağladığını, ancak bunun teorik bir tahmin olduğunu belirtiyor. Açıklamaya göre henüz böyle bir "fabrika" kurulmadı ve hiçbir anahtar çarpanlara ayrılmadı; cebirsel adımlar Lean 4 ile makine tarafından doğrulandı.
Rakamlarla sonuçlar
- 1024 bit RSA üzerinde iki ayrı zayıflık: imza dolgusu ve toplu çarpanlara ayırma.
- Teorik tahmin: önceki en iyi yönteme göre yaklaşık 1.600 kat iyileşme.
- Toplu senaryoda her ek anahtarın ortalama maliyetinde yaklaşık 30 kat düşüş.
- Kapalı ortam testinde daha önce çözülmüş bir RSA-1024 örneği, 3,5 kat daha az CPU süresiyle yeniden üretildi.
- Bu, anahtarın kırılması için gereken hesaplama gücünün binde birinden azı anlamına geliyor.
2048 bit neden hâlâ güvenli?
DeepMind'ın altını çizdiği nokta şu: Bu sonuçlar yalnızca eskimiş 1024 bit RSA sistemlerini ilgilendiriyor. Bankacılık, mesajlaşma, yazılım güncellemeleri ve dijital para sistemlerinde kullanılan modern protokoller neredeyse tamamen 2048 bit veya daha uzun anahtarlarla çalışıyor. Her iki çalışma da henüz taslak halinde ve canlı sistemlere dokunulmadı.
Yine de araştırmanın mesajı savunma tarafı için değerli: Kriptografik zorluk varsayımları, yapay zeka destekli matematik çağında sabit kabul edilemez. Emekliye ayrılmış sistemler, yeni saldırıları güvenli biçimde test etmek için prova alanı işlevi görüyor.
Pratikte ne yapmalı?
- SSH anahtarları, sertifikalar ve imzalama kurulumları dahil 1024 bit RSA kullanan her yeri tespit edin.
- Bu anahtarları 2048 bit veya üzeriyle değiştirin.
- Ham imzalama arayüzlerine güvenilmeyen çağrıların erişmesine izin vermeyin; veriyi cihaz içinde özetleyen imzalayıcılar bu saldırı modellerinin dışında kalıyor.
- Kuantum sonrası seçeneklere geçiş planınızı bugünden takvime bağlayın.
Sonuç
DeepMind'ın çalışması, yapay zeka ajanlarının yalnızca içerik üretmediğini, matematiksel güvenlik varsayımlarını test etme biçimimizi de değiştirdiğini gösteriyor. Bugünün şifrelemesi güvenli; ancak "eskimiş" diye geçilen sistemlerin hâlâ nerelerde çalıştığını bilmek, bu tür sonuçların gerçek değeri.